Παρατηρώντας το φεγγάρι..

   

Είχα κάπου διαβάσει για έναν φιλόσοφο που μελετούσε τ’ άστρα, τους πλανήτες για να κατανοήσει πώς λειτουργεί το σύμπαν, για να καταφέρει μετά να καταλάβει πώς λειτουργεί ο άνθρωπος, επειδή «από την ίδια αστερόσκονη που φτιάχτηκε ολόκληρο το σύμπαν είναι φτιαγμένος κι ο άνθρωπος». Και μου φάνηκε κι αυτό κουτό, λέω μα πας στο απέραντο για να καταλάβεις το απειροελάχιστο; Αφού «από την ίδια αστερόσκονη φτιάχτηκε» γιατί δεν παρατηρείς για να καταλάβεις το ελάχιστο (κοιτώντας και μαθαίνοντας τον εαυτό σου), που είναι και ευκολοπροσβάσιμο, για να καταλάβεις πώς λειτουργεί και το άπειρο;