Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

"Να μάθουμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά"

Εδώ  όμως, κύριε, στον δικό μας τον τόπο, στον τόπο όπου θάλλει η φαιδρά ροδακινέα, μιλάμε ότι μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο αυτή η μαφία, που είναι φοβερότερη κι από τη γιαπωνέζικη τη Γιακούζα ακόμα, μια συμμορία χρυσοκάνθαρων ζωυφίων, ένας εσμός αυτόκλητων "σωτήρων" που ανέκαθεν διαφεντεύει το πολιτικό μας γίγνεσθαι, μια κάστα σαπρόφυτων που δεν έχει αφήσει πια ούτε δίφραγκο τσακιστό στα δημόσια ταμεία και που τώρα, τώρα που σφίξανε τα ζόρια, τους βλέπεις τους λερούς, ότι δεν έχουν αφήσει κι από πάνω, άρθρο για άρθρο του Συντάγματος απαραβίαστο! 
Σαν να μην μας έφταναν όλες ετούτες οι οδύνες μας, ενίοτε αυτοί οι αχαΐρευτοι, αυτοί οι ανεπάγγελτοι που  "κόλλησαν" ένσημα μόνο απεργαζόμενοι -αυτοί και οι πρόγονοί τους, την καταστροφή της Ελλάδας, αυτοί που μαζί με τα πολιτικά ή και τα φυσικά εκτρώματα που γεννοβόλησαν, ναι, αυτοί οι ίδιοι, τώρα μας κουνάνε από πάνω κι επιτιμητικά το δάχτυλο, λέγοντάς μας ότι μαζί τα φάγαμε κι ας πεινάμε χώρια, άλλος γιατί του είπε ο γιατρός να κάνει δίαιτα αν θέλει να ζήσει λίγα χρόνια παραπάνω κι άλλος γιατί ντρέπεται να πάει να κάτσει στην ουρά του συσσιτίου ή να καταθέσει πιστοποιητικό θρησκευτικών φρονημάτων στον παπά της ενορίας του για μια βοήθεια! 
Φτάνει πια με το αυτομαστίγωμα, σου λέω εγώ, καλό μου πληκτρολόγιο. 
Αν  υπάρχουν δύο λόγοι για να οικτίρουμε τους εαυτούς μας, ο ένας είναι αυτός ο ιδιότυπος μιθριδατισμός μας, αυτή η ανοχή μας προς τους Ολετήρες που μας κυβερνούν και που πορεύονται ξεπουλώντας τον δημόσιο πλούτο μας, ξεπουλώντας εμάς τους ίδιους, ξεπουλώντας και τα όνειρά μας μπιρ-παρά -και μάλιστα με την ψήφο μας που για άλλα την εζήτησαν κι άλλα κάνουν κι εμείς οι ανόητοι τους πιστέψαμε ξανά και τους τη δώσαμε ξανά την καταραμένη μας την ψήφο. 
Ο  δεύτερος λόγος που πρέπει να φτύνομε τις μούρες μας κάθε πρωί που κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, είναι επειδή δεν μπορούμε να κάτσομε όλοι μαζί και να κουβεντιάσομε σαν άνθρωποι για το πώς θα ξαναχτίσουμε όλα ετούτα, που τόσα χρόνια, μέσα στις ηδονιστικές μας παραισθήσεις και αμέριμνοι με τις πιστωτικές μας κάρτες στο χέρι, τ' αφήσαμε και ρημάξανε. 
Δικιά μας είναι η ευθύνη να σηκωθούμε ξανά όρθιοι και δεν υπάρχει η πολυτέλεια ούτε για αυτομαστιγώματα ούτε για κλάψες αλλά ούτε και για περισσότερη αναμονή της πνευματικής μας τελείωσης δια της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος. 
Πρώτη μας δουλειά πρέπει να είναι να ξεφορτωθούμε όλους αυτούς τους υπάλληλους άγνωστων εργοδοτών  -αλλά πάντως όχι υπουργούς του Ελληνικού λαού-  που μας κυβερνάνε.
Κι ύστερα όλα τα άλλα, μα πρώτο-πρώτο από τα ύστερα κι από τ' άλλα, "να μάθουμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά", κατά που μας ορμήνεψε κι ο ποιητής. 


Αλλά, θα μου πεις, καλό μου πληκτρολόγιο ότι δεν γίνονται αυτά τα πράγματα και ότι στο κάτω-κάτω της γραφής, το είπαμε και το ξαναείπαμε ότι τα καλύτερα συνθήματα, γράφονται στους τοίχους, δεν το ξαναείπαμε?  Ναι, το είπαμε ξανά...



πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οποιοσδήποτε μπορεί να σχολιάσει - περιλαμβάνει Ανώνυμους χρήστες. Διαγράφονται μόνο χυδαία σχόλια.

Δημοφιλής αναρτήσεις της τελευταίας εβδομάδας

Άγναντα
Χωριό
Άγναντα
Ιστορία
Άγναντα
Πλατεία
Γεφύρι
Πλάκας
Πλατεία
Ξάνθης
Παλαιά
Ξάνθη 1
Παλαιά
Ξάνθη 2
Είσοδος
Καπνικής